عبدالقهار عاصی (۱۳۳۵-۱۳۷؟) از شاعران نسل نوی افغانستان در دهه ۱۳۶۰ و اوایل دهه ۱۳۷۰ بود. عاصی شاعری بود نوگرا و کلیشه شکن، ولی در قالبهای کهن نیز میسرود. او طبق عهدی که با خود داشت هر سال، یک کتاب شعر به انتشار رساند. شعرهای او به مسایل افغانستان و عشق میپردازند.عبدالقهار عاصی، در سال ۱۳۳۵ در روستای ملیمه پنجشیر زاده شد و در کابل درس خواند. عاصی هنگام جنگهای کابل به مشهد در ایران مهاجرت کرد (۱۳۷۳) اما به علت مشکلات مهاجرت دوباره به کابل بازگشت و در اثر اصابت راکت به خانهاش درگذشت.
'گل نیست، ماه نیست، دل ماست پارسی' شعری از شاعر فقید قهارعاصی میباشد که آقای عارف کیهان، صدیق شباب ،طاهر شباب و خالد کیهان آنرا بصورت آهنگ زیبا وماندگار اجرا کرده اند. این شعر یکی اززیباترین اشعار مرحوم قهارعاصی میباشد که ازتمام کلمات آن احساس وطن دوستی و پاسداری از ارزشهای خودی می درخشد.
گل نیست ماه نیست دل ماست پارسی
غوغای که ترنم دریاست پارسی
از آفتاب معجزه بر دوش می کشد
رو بر مراد و روی به فرداست پارسی
از شام تا به کاشعر از سند تا خجند
آیینه دار عالم بالاست پارسی
تاریخ را وثیقه سبز شکوه را
خون من و کلام مطلاست پارسی
روح بزرگ و طبل خراسانیان پاک
چتر شرف چراغ مسیحاست پارسی
تصویر را مغازله را و ترانه را
جغرافیای معنوی ماست پارسی
سرسخت در حماسه و هموار در سرود
پیدا بود از این که چه زیباست پارسی
بانگ سپیده عرصه بیدار باش مرد
پیغمبر هنر سخن راست پارسی
دنیا بگو مباش بزرگی بگو برو
ما را فضیلتی که ما راست پارسی
گل نیست ماه نیست دل ماست پارسی
غوغای که ترنم دریاست پارسی
از آفتاب معجزه بر دوش می کشد
رو بر مراد و روی به فرداست پارسی
از شام تا به کاشعر از سند تا خجند
آیینه دار عالم بالاست پارسی
تاریخ را وثیقه سبز شکوه را
خون من و کلام مطلاست پارسی
روح بزرگ و طبل خراسانیان پاک
چتر شرف چراغ مسیحاست پارسی
تصویر را مغازله را و ترانه را
جغرافیای معنوی ماست پارسی
سرسخت در حماسه و هموار در سرود
پیدا بود از این که چه زیباست پارسی
بانگ سپیده عرصه بیدار باش مرد
پیغمبر هنر سخن راست پارسی
دنیا بگو مباش بزرگی بگو برو
ما را فضیلتی که ما راست پارسی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر