برای اینکه نظامی با ثبات و متکی بر اراده ی مردم در یک کشور ایجاد شود، می بایست دو زمینه و پیش شرط مساعد درونی و بیرونی برای چنین ایجادی مساعد باشد و با اینکه مساعد شود.
عناصر درونی موجود در یک سرزمین را می توان چنین به بیان گرفت:
۱ ـ کشور (میهن)
۲ ـ مردم
رابطه ی میان میهن و مردم را می توان به مثابه ی خانه مشخص و مستقل و صاحب خانه ی مختار و مقتدر در نظر گرفت؛ زیرا اگر چنین مناسبتی خدشه دار شود نه کشور میهن تواند بود و نه نه مردم صاحب خانه. عناصر بیرونی مؤثر بر ایجاد نظم و ثبات را همسایگان دور و نزدیک و سرانجام همه ی کشور های جهان که همنوا و حداقل خوشبین به تحقق امر صلح و ثبات باشند، تشکیل می دهند. رابطه ی موجود میان مردم ومیهن موجد امری جبری سومی می شود که وضعیتی متشکل و خصلت کارکردی دارد و ما آن را «دولت» می گوئیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر